"Korkaklıkta utanç, ileri atılmakta şeref vardır. Kişi korkaklıkla kaderinden kurtulamaz"

Resulullah (S.A.V) kılıcı üzerinde bu söz yazılıydı. Uhud savaşında Allah Resulu kılıcını havaya kaldırır ve sorar: "Bu kılıcın hakkını kim verebilir?". Sahabeler sorarlar: "Nedir bu kılıcın hakkı Ya Resulullah?". "Eğilip bükülene, kırılıp dökülene kadar düşmanın üzüne vurmaktır" buyurur Allah'ın Habibi.

Ve Dücane Hazretleri atılırlar ileri, "Ben veririm bu kılıcın hakkını Ya Resulallah". Kılıcı alan Dücane şahin gibi atılır ileri doğru. Kaz sürüsüne şahin dalmış gibi düşman saflarını birbirine katar, safları yarıp hattın arkasına kadar geçer. Ta ki önüne bir kadın, Ebu Süfyan'ın karısı Hind çıkana kadar. Kadına vurmaz Dücane. Kim bilir belki Hind'in o savaşta yapacaklarını, amacını bilse belki de kılıcı amacı dışında orda da kullanırdı.